dag 12: alle hens (door Bojan)

Waar eergisteren een door ons zelf beargumenteerde en geplande zeilwissel het blogmateriaal creëerde, hoefden we gisteren geen enkele moeite te doen. Allereerst zorgde een jarenoud wiskundig raadseltje voor heftige discussies en op video vastgelegde weddenschappen. Net toen ik dacht dat deze hilariteit de kern van het blog zou kunnen gaan worden en vrolijk onder de douche stapte (wij kunnen met dank aan de watermaker elke dag gewoon lekker douchen onderweg; wel goed vasthouden..), ontstond er tumult aan dek. Langsrennende manschappen, getooid in reddingsvesten, spoedden zich naar het voordek. Nadat ik mezelf snel ook weer in parate toestand gebracht had en mij aansloot bij de hens aan dek bleek de oorzaak van de drukte direct. De tophoek van de genua had zich rigoureus afgescheiden van het topoog, zodat de grote lap een mooie prooi voor de zwaartekracht werd. Vakkundig sleuren bracht onze trouwe maar gewonde genua weer spoedig aan dek. Nadat de kapotte genua door een luik de boot ingepropt was, troffen we voorbereidingen voor het hijsen van de reserve-genua. Het vieren van het genuaval had echter niet tot gevolg dat de topfurler naar beneden kwam. Zoals altijd stond Oscar in de startblokken om bovenin de mast een nieuwe set blauwe plekken en de topfurler te gaan halen. Boven aangekomen bevestigde hij een lijn aan de furler en probeerde de vastgeklemde furler los te maken wat helaas niet lukte. Via de ankerlier lukte het later wel, waarna de nieuwe genua de lucht in ging en de Elisa het extra doek weer keurig in een hogere snelheid omzette. Ondertussen was het ons in de chaos nog 'gelukt' om het tweede spinnakerval uit de mast te laten kletteren, een gebeurtenis die leidde tot een uitbreiding van onze collectie vloeken.Toen de rust weer was weergekeerd aan boord, concentreerden we ons weer op de normale mix van kleinere klusjes en ontspanning, behalve dat daarbovenop nu zeilmakerij 'Elisa' geopend werd. Oscar en ikzelf maakten van de bal nat zeildoek een enigszins fatsoenlijk pakket, waarna Tom en Jeroen ijverig de EasyStitch ter hand namen en het afgerukte topoog begonnen te herenigen met de rest van het zeil. Op het moment dat ik dit schrijf zijn twee volledige klosjes vettig garen verdwenen in het doek in rij na rij aan keurige steken. Mocht de reserve-genua het ook begeven dan kunnen we daardoor de originele weer herplaatsen, een goed gevoel. Duidelijk is inmiddels te merken dat we in warmere wateren en daarmee instabielere omstandigheden komen. De wolken zijn talrijker, hoger en regelmatig donker en zwanger van de opgestegen waterdamp. Hoewel het aantal echte squalls nog meevalt in vergelijking tot andere jaren (het lijkt ook minder heet dan normaal), hebben we inmiddels een paar van deze jongens meegepakt. Vanochtend vroeg duwde een combinatie van een draaiende wolkenwindvlaag en golven plots de uitgeboomde fok bak, zodat we klapperend en flapperend op één kant kwamen te liggen. Binnen dertig seconden stond de kuip vol met slaapdronken en tegelijkertijd klaarwakker volk en werden talrijke acties ondernomen om de Elisa weer zeilend en op koers te krijgen. Drie minuten later was de zaak weer stabiel en konden de hulptroepen weer te kooi.Dat we ons structureel niet vervelen met de SSB en toiletten behoeft voor de aandachtige lezer geen toelichting meer. Aangemoedigd door meelevende hulptroepen aan de wal, proberen wij daarnaast de aanval van 'Brizo' op onze tweede plaats in klasse 1B af te slaan. Kennelijk doet deze Discovery het licht beter dan wij in de huidige, wat windrijke omstandigheden. Volgens de weergoeroe's kunnen we de komende dagen een afnemende wind verwachten, waarin we hopen met de Parasailor het oorspronkelijk opgebouwde gat opnieuw te slaan en daarmee het gewenste resultaat alsnog te behalen. Net als in het leven is in het oceaanzeilen echter weinig zeker en er kan zowel bij hen als bij ons nog een hoop stuk gaan. De tijd zal het leren…Tot slot geven we u graag mee dat we genoten hebben van de overheerlijke, verse Dorade-filets, mede mogelijk gemaakt door Oscar's visvlijt. De hoge snelheid, maar voornamelijk de onrustige loop van de Elisa verhinderen momenteel het vissen, dus op korte termijn valt geen vervolg hierop te verwachten, jammer..767 NM to go, Elisa listening on Ch 72 en 16, out